W Tyrolu dzwonki to coś znacznie więcej niż tylko element pasterskiego życia. Oczywiście ich dźwięk najczęściej kojarzy się z krowami i zwierzętami pasącymi się na alpejskich łąkach, ale w rzeczywistości to ważna część lokalnej kultury, tradycji i muzyki.
Dzwonki towarzyszą wielu paradom, świętom i wydarzeniom w alpejskich miejscowościach. Podczas jesiennego powrotu krów z gór, czyli tradycji zwanej Almabtrieb, ich dźwięk rozbrzmiewa w całych wioskach. Ale można je usłyszeć także podczas różnych festynów, pokazów folklorystycznych czy występów zespołów, które wykorzystują dzwonki jako instrument muzyczny.
Szczególne znaczenie mają zimą. W czasie parad z udziałem postaci takich jak Krampus czy Perchtenlauf uczestnicy noszą ciężkie dzwony przy pasach. Ich głośny dźwięk tworzy niezwykłą atmosferę i – zgodnie z dawnymi wierzeniami – ma odpędzać złe duchy a czsem też symbolicznie przepędzać zimę.
Dzwonki są też ważnym elementem rzemiosła. W Innsbrucku od roku 1599 działa jedna z najbardziej znanych alpejskich odlewni dzwonów – Grassmayr Glockengießerei. Ta rodzinna firma od setek lat wytwarza dzwony i dzwonki dla kościołów, pasterzy i tradycyjnych wydarzeń w całym regionie. Przy odlewni znajduje się również muzeum, które zdecydowanie warto odwiedzić. Można tam zobaczyć, jak powstają dzwony, poznać historię ich produkcji i oczywiście… usłyszeć różne ich brzmienia.
Jeśli odwiedzacie Tyrol, warto też zabrać ze sobą mały dzwonek jako pamiątkę. W wielu sklepach można znaleźć ręcznie zdobione egzemplarze z alpejskimi motywami – to niewielki przedmiot, ale jego dźwięk potrafi od razu przywołać wspomnienie gór, tradycji i wyjątkowej atmosfery Alp. 🔔
Ogniste widowisko Funken odbywa się w Pierwszą niedzielę Wielkiego Postu ( często jest to pierwsza sobota). To moment, w którym społeczność gromadzi się w jednym celu – żegnania zimy i powitania wiosny. Wtedy mieszkańcy przygotowują ogromne, drewniane stosy (o wysokości nawet 30 metrów!), na których szczycie umieszczają kukłę, tzw. Funkenhexe (często jest to świerk, sosna, lub jodła). Wieczorem stos staje w płomieniach. Funkenfeuer to tradycja, która przetrwała wieki i zachowała się w alpejskich wsiach Austrii i w Niemczech. Każdego roku ożywa i wciąż przyciąga i fascynuje zarówno mieszkańców jak i turystów.
Funken – niematerialne dziedzictwo kulturowe
Funken jest wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Austrii. UNESCO i dokumenty kulturowe podkreślają, że zwyczaj nie jest jedynie spektaklem wizualnym – obejmuje wspólne przygotowanie stosu, pochody z pochodniami, ogień oraz tradycyjne potrawy i napoje, zachowując alpejski charakter wspólnoty. To rytuał, który łączy społeczności, pokazując, jak dawni mieszkańcy Alp (i nie tylko!) symbolicznie żegnali zimę i witali wiosnę.
Gdzie zobaczyć Funken
Funken jest praktykowany do dziś w regionie Szwabsko-Alemańskim : Vorarlberg , Liechtenstein , Szwajcaria , Schwarzwald , Allgäu , Górna Szwabia , Jezioro Bodeńskie , a także Tyrolski Oberland i Vinschgau …
🇦🇹 Vorarlberg (Austria) – serce tradycji W Vorarlbergu prawie każda miejscowość ma swój Funken. To widowiskowe ogniska, pochody z pochodniami, muzyka i lokalne smakołyki. Przykładowe lokalizacje: Ludescherberg, Vandans, Mellau, Garsella Sonntag, St. Gerold, Blons, Bregenz, Nenzing, Lorüns…
🇦🇹 Tyrol – Jungholz Jungholz to wyjątkowa miejscowość należąca administracyjnie do Tyrolu, ale geograficznie połączona z Niemcami (Allgäu). Tutaj tradycja Funken przetrwała w klasycznej formie: wdowiskowe spalenie „Hexe” , lokalny festyn, grzane napoje i przekąski dla uczestników. To najbliższe miejsce w zachodnim Tyrolu, gdzie można zobaczyć prawdziwy Funken.
🇩🇪 Niemcy – okolice Jeziora Bodeńskiego i Allgäu W niemieckich wsiach i miasteczkach przy Bodensee oraz w regionie Allgäu również odbywają się Funkenfeuer: Oberstdorf, Oberdorf, Nesselwang, Lindau, Immenstadt im Allgäu, Sonthofen, Friedrichshafen, Füssen… Tradycja tworzy kulturowy pas od Bodensee przez Vorarlberg aż po zachodnie krańce Tyrolu.
Atmosfera i jedzenie
Funken to nie tylko ogień – to wspólnota, muzyka i jedzenie: Funkaküachle / Funka-Küachli – smażone drożdżowe placki z cukrem pudrem, grillowane kiełbaski i pieczone ziemniaki, glühwein,lokalne piwo…
Unoszący się dym, trzeszczący ogień i wspólne biesiadowanie tworzą wyjątkową atmosferę festynu Funken.
Polska kontra Alpy
W Polsce symboliczne pożegnanie zimy oznacza topienie Marzanny – słomianej kukły wrzucanej do rzeki. To dawny słowiański zwyczaj, który przetrwał do dziś. Tutaj zamiast wody jest ogień – widowiskowe spalenie kukły na kilkunastometrowej drewnianej wieży („Hexe”). Symbol pozostaje ten sam: zima musi odejść, by mogła nadejść wiosna.
🔥 Dlaczego Funken przetrwał?
Mimo pogańskiego pochodzenia tego zwyczaju ludzie nadal go praktykują. Dlaczego? Może nadal potrzebujemy rytuałów, wspólnoty i symbolicznego „nowego początku”, mimo całej tej nowoczesności i postępu..
Granice państw zmieniały się przez wieki, ale ogień pozostał – od Bodensee po Tyrol płonie ten sam symbol.
Życie w alpejskiej wiosce to coś, co trudno porównać z czymkolwiek innym. Z jednej strony spokój, cisza i poczucie, że czas płynie tu trochę wolniej. Z drugiej – pełne, zorganizowane życie lokalnej społeczności, w której każdy znajdzie coś dla siebie.
Tyrol od kuchni: śmieci, straż pożarna i kluby, które tworzą wspólnotę
Przyznam, że wiele rzeczy na początku mnie zaskoczyło. Nie spodziewałam się, że w tak małych miejscowościach wszystko może być tak świetnie zorganizowane. Na przykład system segregacji śmieci – dopracowany w najmniejszym szczególe. Odpady zmieszane odbierane są raz w tygodniu, za oplatą ale posegregowane można samemu, zupełnie bezpłatnie, zawieźć do gminnego punktu, który jest czynny niemal codziennie. Wszystko opisane, czyste, poukładane. I nikt nie narzeka – po prostu każdy robi swoje.
Kolejnym zaskoczeniem była straż pożarna. W każdej wiosce! I to nie taka symboliczna, tylko naprawdę profesjonalna – z nowoczesnymi samochodami i sprzętem, o jakim wiele większych miast mogłoby tylko pomarzyć. Do tego jeszcze szkółka dla dzieci i młodzieży, w której najmłodsi strażacy uczą się pracy zespołowej, odpowiedzialności i pomagania innym. To robi ogromne wrażenie.
Ale życie tutaj to nie tylko obowiązki i reguły. To także mnóstwo pasji i wspólnoty. W każdej wiosce działa kilka klubów i stowarzyszeń – tzw. Vereine, które łączą ludzi o podobnych zainteresowaniach: od muzyki, przez sport, po kultywowanie lokalnych tradycji.
W moim Lechaschau naprawdę sporo się dzieje. Są tu kluby sportowe, sekcja narciarska, piłka nożna, tenis, a nawet łucznictwo 🎯! Do tego bilard, siłownia, boiska z pełnym zapleczem – kuchnią, szatniami i salą spotkań. Często odbywają się tu lokalne zawody, imprezy i spotkania mieszkańców przy piwie.
💡 Ciekawostka Jednym z ciekawszych stowarzyszeń jest Weida Tuifl Lechaschau – grupa, która co roku w grudniu bierze udział w tradycyjnym pochodzie Krampusów. Stroje, maski i atmosfera tego wydarzenia robią niesamowite wrażenie!
👉 Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tej tradycji, zajrzyj do mojego wpisu Krampusumzug. To jedno z tych wydarzeń, które naprawdę warto zobaczyć na żywo!
Góry, tradycje i… hermetyczność. Rzeczywistość życia w Tyrolu bez filtrów
Trzeba jednak dodać, że to poczucie wspólnoty, o którym często się mówi, w dużej mierze dotyczy samych Tyrolczyków i nielicznych „Ausländerów”, którzy zdołali się tu naprawdę zakorzenić. Społeczność jest dość hermetyczna, a pomoc i otwartość nie zawsze przychodzą tak naturalnie, jak można by się spodziewać. Z czasem jednak zaczyna się rozumieć, że ta zamkniętość wynika raczej z silnego przywiązania do tradycji i lokalnych więzi niż z niechęci wobec przyjezdnych.
Życie w alpejskiej wiosce to nie tylko piękne widoki i czyste powietrze (choć tego tu nie brakuje). To też codzienność pełna małych rzeczy, które – choć na początku potrafią zaskoczyć – szybko stają się czymś zupełnie naturalnym.
Może właśnie dlatego, mimo że czasem tęsknię za miejskim zgiełkiem, po kilku dniach tutaj znowu łapię się na tym, że uśmiecham się… bez powodu.
Gdy krowy mają swoje święto – Almabtrieb w Tyrolu 🐮🎉
Jesień w Tyrolu ma swój niepowtarzalny klimat. Góry zaczynają pachnieć chłodnym powietrzem, na stokach robi się ciszej, a w dolinach… słychać dzwonki krów. Tak, to właśnie ten czas – Almabtrieb, czyli spęd bydła z gór.
Kiedy po kilku miesiącach na zielonych halach krowy wracają do doliny, Tyrol zamienia się w jedną wielką paradę. Ale to nie jest zwykły powrót – to prawdziwe święto, na które czeka cała wieś.
Krowy wyglądają wtedy jak gwiazdy z czerwonego dywanu. Mają na sobie kolorowe wianki, wstążki, dzwonki, a nawet ozdobne lustereczka. I wcale im się nie dziwię – po takim alpejskim „urlopie” każda krowa zasługuje na chwilę chwały! 😄
Wesoło, głośno i bardzo tyrolsko
W dniu Almabtriebu doliny zamieniają się w festyn. Wzdłuż drogi stoją mieszkańcy, turyści i dzieci, wszyscy z aparatami i uśmiechem od ucha do ucha. Słychać muzykę, jodłowanie, a z każdego kąta pachnie smażonym serem, speckiem i świeżym chlebem.
Trudno przejść obojętnie obok straganów – domowe ciasta, lokalny ser, a do tego kieliszek schnapsa „na rozgrzewkę”. 😉 To taka impreza, na której każdy znajdzie coś dla siebie, nawet jeśli wcale nie jest fanem krów.
Mały chaos, duży urok 🚗🐄
Nie ma jednak święta bez drobnych utrudnień. W dniu Almabtriebu zapomnij o szybkim dojeździe do sklepu – drogi potrafią być zablokowane przez całe stado krów idących powoli środkiem jezdni. Ale nikt się nie denerwuje. Każdy macha, robi zdjęcia i cieszy się chwilą. W końcu nie codziennie stoisz w korku za krową z wiankiem na głowie!
Nie tylko krowy mają swoje pięć minut 🐑
W niektórych dolinach, jak Ötztal czy Pitztal, swoje święto mają też owce – wtedy odbywa się Schafabtrieb. Setki owiec schodzą z gór, becząc radośnie, a całe doliny wypełnia dźwięk dzwonków i białych kłębów wełny. Widok jest naprawdę magiczny… dopóki nie staniesz w niewłaściwym miejscu.
Dlaczego warto to zobaczyć?
Bo to nie tylko tradycja, ale też kawałek tyrolskiej duszy. Jest w tym coś autentycznego – radość z natury, wspólne świętowanie, muzyka i uśmiech ludzi, którzy naprawdę kochają to, co robią.
Jeśli więc jesienią usłyszysz w oddali dzwonki i zobaczysz tłum ludzi z aparatami – idź w tę stronę. To może być Twój najprzyjemniejszy korek w życiu!
Jeśli chcesz poznać więcej tradycji tyrolskich, sprawdź mój wpis o Faschingumzug 💃🧛🧙♂️
Jeśli myślisz, że karnawał to tylko samba w Rio albo parady w Wenecji, to czas zapakować ciepłe skarpety i ruszyć do Tyrolu. Bo tutaj Fasching (czyli karnawał) to nie tylko impreza, to styl życia. To nie tylko okazja do zabawy, ale prawdziwe święto dziedzictwa, które UNESCO uznało za godne uwagi. A skoro UNESCO mówi, że warto – to znaczy, że naprawdę jest na co popatrzeć!
Fasching po tyrolsku – czyli maski, potwory i akrobacje
W Tyrolu karnawał to nie tylko bal maskowy, ale spektakl, który łączy dawne wierzenia, tradycyjne rzemiosło i sporą dawkę lokalnego humoru zakrapianą równie sporą ilością alkoholu.
Przechodząc przez miasteczka i wsie w czasie Faschingu, można trafić na postacie, które wyglądają, jakby wyszły prosto z dawnych legend.
Największą atrakcją Faschingu są oczywiście Fasching Umzüge – czyli kolorowe parady, które wyglądają jak połączenie Oktoberfestu z bajką braci Grimm po kilku schnapsach😜. Ulicami miasteczek i wsi przechodzą gigantyczne platformy pełne przebierańców.
Dzieci zbierają cukierki, dorośli mają bardziej wyskokowe atrakcje, a wszystko odbywa się przy akompaniamencie głośnej muzyki i dźwięków dzwonków. Bo w Tyrolu im głośniej, tym lepiej!
Schallerlauf w Nassereith
Jednym z najbardziej imponujących wydarzeń Faschingu jest Schallerlauf w miejscowości Nassereith. Co cztery lata (a więc jeśli trafi Ci się rok, kiedy to się odbywa – nie przegap!) ulicami przechodzą postacie w ogromnych, ręcznie rzeźbionych drewnianych maskach. Im większa i głośniejsza, tym lepiej, bo jej zadaniem jest przepędzenie zimy i złych duchów.
Każda maska to dzieło sztuki – kolorowe, ozdobione złotem i piórami, ważące nawet kilkanaście kilogramów! Do tego dzwony i stukot drewnianych butów tworza naprawdę spektakularny pochód.
Wampelerreiten w Axams
Gdyby ktoś zaproponował Ci pojedynek, w którym celem jest… przewrócenie przeciwnika na plecy, pewnie uznałbyś to za dziwny pomysł. A w Axams to to prawdziwe szoł! Wampelerreiten, czyli „przewracanie grubasów” (tak, dobrze czytasz), to jedna z najbardziej osobliwych tradycji Faschingu.
Mężczyźni odziani w białe koszule wypchane sianem stają naprzeciw jeźdźców na koniach. Zadaniem jeźdźców jest przewrócenie „Wampelerów” na plecy. Brzmi jak sport dla prawdziwych twardzieli, ale tak naprawdę to symboliczna walka między zimą (Wampelerami) a wiosną (jeźdźcami). Jeśli zimowemu grubaskowi uda się nie upaść, zima ma szansę potrzymać trochę dłużej – ale nie martw się, większość z nich ląduje na ziemi 😉.
Unsinniger Donnerstag
Fasching to nie tylko weekendowa zabawa … musisz odwiedzić Tyrol w Unasinniger Donnerstag, czyli „Niepoważny Czwartek”. To dzień, w którym wszystko staje na głowie – dzieci przejmują władzę nad szkołami, urzędy toną w konfetti, a wszyscy mają wymówkę, żeby robić to, na co normalnie by się nie odważyli. To taki dzień, kiedy szef w biurze nie może się zdziwić, jeśli przyjdziesz do pracy w stroju Myszki Miki .
Tyrolskie tradycje karnawalowe są tak wyjątkowe, że trafiły na listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Dzięki temu rzeźbienie masek, hałaśliwe pochody i przewracanie na plecy mają swoje miejsce w historii i są chronione dla przyszłych pokoleń.
Karnawał w Tyrolu to must-see
Podsumowując … Austriacy to nie tylko narty, Mozart i porządek. Gwarantuję, że po kilku godzinach na karnawałowej paradzie zmienisz zdanie o Austriakach. Fasching to czas, kiedy wszystko staje na głowie: poważni panowie w garniturach zamieniają się w trolle, kelnerzy serwują piwo w przebraniu smurfów, a zamiast grzecznego „Grüß Gott” słyszysz wybuchy śmiechu i dźwięki dzwonków.
I co potem?
Po Faschingu przychodzi Środa Popielcowa, czyli powrót do rzeczywistości, ale na razie – kto by się tym przejmował? W Tyrolu karnawał to czas, gdy można (a wręcz trzeba) zapomnieć o codziennych obowiązkach, nałożyć perukę, wziąć kufel piwa i dać się porwać zabawie. Bo jak mówią Austriacy: „Einmal im Jahr muss man verrückt sein!” – przynajmniej raz w roku trzeba oszaleć.
Więc jeśli masz ochotę na karnawał w prawdziwie alpejskim stylu – widzimy się w Tyrolu!
Jeśli chcesz poznać więcej tradycji tyrolskich, sprawdź mój wpis o Krampusumzug w Tyrolu 😈
Zapnijcie pasy, bo w Tyrolu tradycyjne święta Bożego Narodzenia dostają nieco mrocznego kopa dzięki wyjątkowemu wydarzeniu znanemu jako Krampusumzug (lub też Tuifl Lauf). To nie jest typowe spotkanie ze św. Mikołajem… tutaj demoniczne postacie biorą górę, tworząc widowisko, które zapada w pamięć! Ale co właściwie kryje się za tą nieco szaloną tradycją?
Mroczny Towarzysz Świętego
Zacznijmy od Krampusa – demonicznejrogatej postaci w futrze, która jest jak czarny charakter świątecznej opowieści. Razem ze św. Mikołajem, tworzą zespół, który straszy niegrzeczne dzieci i odstrasza złe duchy.
Demoniczny Marsz przez Ulice
Podczas Krampusumzug, ulice Tyrolu stają się sceną mrocznego spektaklu. Krampusi, wyglądający jakby uciekli z jakiegoś filmu grozy, maszerują w tłumie, a także przemieszczają się na wozach ozdobionych płomieniami i buchających dymem. Dzwonki, migoczące światła i mroczne maski dodają widowisku jeszcze bardziej złowrogiego charakteru. Dzieci i dorośli pozostają w szokującym zdumieniu, niepewni, czy się bać, czy śmiać. To nie jest typowy jarmark świąteczny – to show, które połączone jest z nutką strachu i mnóstwem śmiechu, show odsłaniające mroczniejszą stronę świątecznych tradycji.
Historia z charakterem
Czemu Tyrolczycy wpadli na pomysł takiego świętowania? Historia sięga daleko w korzenie ludowych wierzeń. Krampus był strażnikiem, który czuwał nad porządkiem i karą za niegrzeczne zachowanie. I choć dzisiaj bardziej kojarzymy go z rozrywką, tradycja ma swoje korzenie w starożytnej kulturze.
Strój i Atmosfera
Jednak to nie tylko o demonach! Krampusumzug to także okazja, by zaprezentować niesamowite tradycyjne stroje i ozdoby. Ręcznie robione maski to prawdziwe mistrzostwo! Mieszkańcy Tyrolu biorą udział w tym mrocznym show, nosząc niesamowite kostiumy i tworząc atmosferę, która wprawia w świąteczny nastrój z nieco mrocznym akcentem.
Turystyczny Hit
Co najważniejsze, Krampusumzug stał się także atrakcją turystyczną. Podróże do Tyrolu w okresie świątecznym zyskują dodatkowy atut – możliwość zobaczenia tego niezwykłego święta. I choć trochę mroczne, to doskonałe połączenie tradycji, humoru i zabawy.
Czy jesteś gotowy, by dołączyć do mrocznej zabawy? Krampusumzug w Tyrolu to niezwykłe świętowanie, które łączy w sobie tradycję z nutką humoru i odrobiną strachu. Połączcie się z demonami i cieszcie się świąteczną magią w trochę inny sposób!
Dzień św. Marcina to w Tyrolu świetna okazja do wspólnego świętowania i zabawy, a główną atrakcją jest Martiniumzug, czyli procesja świętomarcińska. To jedno z tych wydarzeń, które łączą całą społeczność, przyciągając dzieci i dorosłych na ulice, gdzie pod wieczór migoczą setki kolorowych lampionów.
Kim był św. Marcin?
Najpierw trochę historii – ale obiecuję, że nie będzie nudno! Św. Marcin to jeden z najsłynniejszych świętych w Europie. Znany jest głównie z tego, że oddał swój płaszcz biednemu żebrakowi, co było wtedy naprawdę wielką sprawą. Jego historia inspiruje do dziś, a dzień św. Marcina stał się symbolem pomagania innym i dzielenia się, nawet jeśli mamy niewiele.
Lampiony i marsz – najbardziej magiczna część wieczoru
Największą atrakcją tego dnia jest właśnie Martiniumzug, czyli marsz z lampionami. Tego wieczoru dzieci przygotowują piękne, często własnoręcznie zrobione lampiony, które mają najróżniejsze kształty – od prostych kulek po zwierzątka czy bajkowe postacie. Gdy robi się ciemno, wyruszają razem z rodzinami w marsz. Wyobraźcie sobie setki lampionów migoczących w chłodny, listopadowy wieczór – naprawdę magiczny widok! Czasem dzieci śpiewają piosenki o św. Marcinie albo recytują krótkie wierszyki, które przygotowują na to święto. To moment pełen radości, trochę nostalgiczny, ale przede wszystkim tworzący ciepły klimat jedności.
Wspólne świętowanie i pyszności na stole
Po marszu zwykle wszyscy spotykają się na placu, gdzie czekają drobne przekąski i gorące napoje. To czas na rozmowy, śmiechy i wspólne świętowanie. Tradycyjnie na dzień św. Marcina piecze się gęś, co ma związek z legendą, że Marcin próbował ukryć się wśród gęsi, gdy nie chciał zostać biskupem – ale te hałasowały na tyle głośno, że zdradziły jego kryjówkę!
Dlaczego to takie ważne?
Martiniumzug to nie tylko zabawa, ale i sposób na przypomnienie sobie o wartościach, które przetrwały przez wieki – że warto być dla innych miłym, dzielić się i spędzać czas z rodziną. W świecie pełnym pośpiechu taki wieczór przy blasku lampionów pozwala nam się na chwilę zatrzymać i poczuć, że jesteśmy częścią czegoś większego.
Święto św. Marcina to piękna tradycja, pełna ciepła i wspólnoty. Martiniumzug daje Tyrolczykom okazję, by wspólnie celebrować ten wyjątkowy dzień i przekazywać dzieciom historie, które uczą empatii i życzliwości.
Nikolausumzug to jedno z najbardziej oczekiwanych przedświątecznych wydarzeń w Tyrolu, przyciągające dzieci, rodziny i mieszkańców do wspólnego świętowania. Ulice wsi i miasteczek zamieniają się w scenerię pełną magii i tradycji, kiedy Święty Mikołaj, ubrany w charakterystyczne czerwono-białe szaty, przemierza trasę na wozie ciągniętym przez konie, otoczony aniołami i swoimi wiernymi pomocnikami.
W pochodzie biorą udział przebrani mieszkańcy – zarówno dorośli, jak i dzieci oraz młodzież – wcielając się w role aniołów, elfów i postaci biblijnych. Stroje są przechowywane z pieczołowitością przez cały rok, a wiele z nich jest przekazywanych z pokolenia na pokolenie, co nadaje wydarzeniu autentycznego charakteru i poczucia wspólnoty. Podczas pochodu, rozświetlonego pochodniami i migoczącymi światełkami, rozbrzmiewają dźwięki dzwonków i kolęd, które tworzą magiczną oprawę zimowej nocy. Postacie maszerują lub jadą na wozach, a dzieci z niecierpliwością wypatrują Świętego Mikołaja. Na końcu trasy Mikołaj rozdaje najmłodszym prezenty – które wcześniej przygotowali rodzice i dostarczyli do punktu odbioru. Każde dziecko może podejść, otrzymać prezent i zamienić kilka słów z Mikołajem, co staje się dla niego niezapomnianym przeżyciem. Wśród uczestników rozchodzą się także zapachy lokalnych specjałów, które wprowadzają w świąteczny nastrój i rozgrzewają w zimowe wieczory. Na stoiskach można spróbować Kiachl – tradycyjnych, smażonych placków podawanych zarówno na słodko, np. z cukrem pudrem, jak i wytrawnie, z kapustą kiszoną. Popularne są także kubki z glühwein i innymi rozgrzewającymi trunkami, które ogrzewają zarówno ciało, jak i duszę uczestników.
Jednak finał pochodu to również nuta zaskoczenia i dreszczyku – na samym końcu pojawiają się Krampusy, nieodłączni towarzysze Mikołaja, wprowadzając mroczny akcent. Przebrani w upiorne kostiumy, z hałaśliwymi dzwonkami i groźnymi maskami, Krampusy przemierzają ulice, przypominając, że świąteczna tradycja ma także swoje mroczniejsze oblicze.
Nikolausumzug to wyjątkowe widowisko, łączące radość, tradycję i świąteczną magię, która ożywa w zimowym mroku, pozostawiając niezatarte wspomnienia.
Jesień w Południowym Tyrolu to czas, kiedy kończy się winobranie, a zaczyna… porządna biesiada! Wyobraźcie sobie, że Tyrolczycy znaleźli idealny sposób na świętowanie jesieni: jedzenie, wino, pieczone kasztany i wędrówki po górskichdolinach. I choć w Polsce króluje grzaniec, to tam królem jest „suser” – młode, jeszcze fermentujące wino, które Tyrolczycy piją bez mrugnięcia okiem. Tylko uwaga! Słodkie, niewinne młode wino może zwalić z nóg każdego, kto się na nim nie zna (ale o tym później!).
Jak wygląda Törggelen?
Törggelen to właściwie jeden wielki jesienny festyn. Tyrolczycy mają to w genach: każda rodzina z gospodarstwem zaprasza na swoje wina i przysmaki, które przygotowywane są tak, jak robili to ich dziadkowie, pradziadkowie i cała reszta przodków. Menu? Na stole pojawiają się tutejsze specjały: kasztany pieczone na żywym ogniu, domowy chleb, sery, wędliny, a do tego wszystko, co po drodze dało się upiec, uwędzić i zakonserwować. No i oczywiście wino. Ale nie jakieś tam, tylko to młode – „suser” – które jeszcze się do końca nie ustabilizowało i potrafi zaskoczyć. Są tacy, co twierdzą, że to wino to jedno z najprzyjemniejszych tyrolskich „pułapek”. Smakuje jak kompot, wchodzi jak lemoniada, a efekty… no cóż, mówi się, że nie jeden turysta po degustacji susera odkrył, że jednak hotel jest bliżej, niż mu się wydawało!
Atmosfera, czyli Tyrolczycy wiedzą, jak biesiadować
Atmosfera na Törggelen to taki rodzinny chaos, który każdy pokocha. Gospodarze są gościnni, siedzą z gośćmi, częstują ich lokalnym jedzeniem, ale przede wszystkim… opowiadają hstorie o dawnych winobraniach, o przypadkowych „pomysłach” na nowe przepisy, o zbłąkanych turystach i sąsiadach, co zbyt wiele razy wracali na „jedną szklaneczkę więcej”. Często towarzyszy temu lokalna muzyka, bo w Tyrolu nie ma biesiady bez akordeonów i dzwonków. W powietrzu pachnie kasztanami i świeżo upieczonym chlebem, a każdy, kto siedzi przy stole, czuje się jak u cioci na wsi – tylko bardziej na wesoło.
Törggelen dziś – połączenie tradycji i… atrakcji dla turystów
Kiedyś Törggelen było tylko dla miejscowych, dziś każdy może dołączyć. To trochę jakby wpaść na najlepszą prywatną imprezę w Tyrolu. Turyści, którzy chcą poczuć smak Tyrolu, dostają szansę nie tylko spróbować jedzenia i wina, ale także przejść się dolinami, by spalić te wszystkie smakołyki. Często mówi się, że szlak po Dolomitach i przystanek w tyrolskiej karczmie to jak „dwie pieczenie na jednym ogniu” – doznania krajobrazowe i kulinarne razem!
Törggelen to coś więcej niż zwykłe winobranie
Törggelen to okazja, żeby zwolnić tempo, poczuć się jak część lokalnej społeczności i… zjeść najwięcej kasztanów na świecie. To święto, które przypomina, że jesień wcale nie musi być smutna i nostalgiczna – może być pełna śmiechu, nowych znajomości i niezapomnianych smaków. No i kto wie, może kiedyś i Wy wrócicie do Tyrolu, żeby jeszcze raz spróbować tego „słodkiego” wina, które, jak mówią miejscowi, „potrafi pokazać pazur”.
Polka w Alpach 